Vooraf even de waarschuwing dat dit filmpje wat schokkende beelden bevat, maar een happy ending heeft. Een moederhond is doodgereden, haar pupje zit al een paar dagen aan haar zijde. Het diertje is vermagerd, uitgedroogd en een rescue-organisatie moet alle moeite doen om het beestje te vangen. Dat is erg moeilijk, omdat voorkomen moet worden dat de pup de autoweg op loopt en het hondje erg schuw is. Hieronder een prachtig filmpje van een dierenorganisatie in actie.

Filmpje: Puppy blijft bij overleden moeder

Michel de Nostredame, beter bekend als Nostradamus, heeft in het prachtige Alet-les-Bains gewoond in het huisje dat je hieronder ziet.

Nostradamus werd op 14 december 1503 geboren in St. Remi als oudste zoon van een Joods echtpaar. Later werd hij door de Inquisitie gedwongen tot het Katholisisme. Hij studeerde Medicijnen aan de Universiteit van Montpellier en beoefende astrologie. In 1534 trouwde hij en stichtte een gezin. In Montpellier brak de pest uit en hij heeft veel mensen behandeld in die tijd, maar hij kon zijn vrouw en kinderen niet redden. Daarna is hij gaan reizen in Frankrijk en Italië. Hij trouwde opnieuw en zijn tweede vrouw baarde drie zonen en drie dochters.

Nostradamus werd vooral bekend als auteur van Les Prophéties, bestaande uit meer dan 3500 kwatrijnen (verzen van vier regels). De kwatrijnen schreef hij op basis van voorschouw. Hij was een ziener die onder andere een waterbak gebruikte en daarin allerlei gebeurtenissen voorzag. Middels zijn kwatrijnen voorspelde hij oorlogen, de opkomst van Hitler, kwesties rondom Napoleon en vele rampen die Europa hebben geteisterd. Alle gebeurtenissen die hij voorzag, schreef hij verkapt op, omdat hij inquisitievervolging wilde voorkomen.

Century I, Quatrain XXXV

Le lyon ieune le vieux surmontera,
En champ bellique par singulier duelle,
Dans cage d’or les yeux luy crevera,
Deux classes une puis mourir mort

Vertaling:

De jonge leeuw zal de oude overwinnen
Op het krijgsveld van een enkelvoudig duel.
In een kooi van goud worden zijn ogen doorboord.
Twee klassen; één zal erna een wrede dood sterven.

Het kwatrijn duidt op een duel tussen de oudere Koning Hendrik II en jonge Montgomery. Hij vertelde hen over wat hij had geschreven, maar men liet het duel gewoon doorgaan. Beide heren hadden een lans met daarop een leeuwenkop. Koning Hendrik werd een oog uitgestoken en hij stierf tien dagen later aan de gevolgen hiervan.

Nostradamus is waarschijnlijk naar Alet-les-Bains getrokken om daar de genezende bron te bezoeken. Er zijn vermeldingen dat zijn familie oorspronkelijk uit Alet-les-Bains kwam. 

Het huis waar hij heeft gewoond is versierd met diverse symbolen.

Op 1 juli 1566 zei een priester “Tot morgen!” tegen hem. Nostradamus antwoordde: “Je zult mij niet levend vinden na zonsopgang.” En zo geschiedde het. Hij stierf die nacht.

Tot slot een interessante docu voor de liefhebbers:

 

Het Franse Katharendorpje Alet-les-Bains is een “must see” voor iedereen die van oude gebouwen houdt. Overal zijn er prachtige, smalle straatjes waarin ieder pand een bezienswaardigheid is. De huizen zijn allemaal honderden jaren oud, de meesten stijlvol gerestaureerd waardoor het unieke karakter van dit kleine dorpje behouden is gebleven. Voor ik verder schrijf, eerst wat sfeerkiekjes:

Wandelend tussen de oude stadsmuren waan je je direct in een schatkamer van de middeleeuwen. Alet les Bains oogt zo enorm vredig, alsof de tijd daar een beetje stil is blijven staan. Zelfs katten en vogels gaan er liefdevol met elkaar om.

Een bijzondere bezienswaardigheid is de ruïne van de 11^e eeuwse abdijkerk.

Prachtige versieringen zijn in tact gebleven. Ook hier weer de demoontjes in de hoeken, zoals dat bij bijna alle oude kerken in de omgeving het geval is.

Naast bovengenoemde bezienswaardigheden hadden we een belangrijke reden om dit dorp te bezoeken. Ik wilde graag het huis zien van een beroemdheid die in dit dorp heeft gewoond. Een man waarover ik veel heb gelezen. Ik vind het een eer om over de grond te hebben gelopen waarover hij ook in het verleden liep. Hierover binnenkort meer in deel 2.

In het kader van blogberichten met een terugblik naar onze vakantie, volgt hier een stukje over de Donjon d’Arques die we tijdens de vakantie bezocht hebben.

Donjons zijn woontorens, de naam is afgeleid van het Romaanse woord dominionem, dat zoiets als “huis van de heer” betekent. In 1280 is men begonnen met de bouw van deze Donjon op verzoek van Gilles I de Voisins, een klus die uiteindelijk in 1316 werd afgemaakt door zijn zoon, Gilles II de Voisins. De Voisins-familie was van oudsher invloedrijk en bestond o.a. uit graven, markiezen, baronnen enz.

In 1546 vielen de Spanjaarden het dorp binnen en staken het in brand, maar het lukte ze niet de Donjon te veroveren. Het ernstig beschadigde kasteel werd in 1887 geclassificeerd als Historisch Monument en is sinds 1910 gemeentelijk bezit.

Het gerestaureerde vlaktekasteel, omringd door een oude vestingmuur, is te bezichtigen. Je passeert dit bouwsel als je vanuit Arques richting het dorpje Rennes-les-Bains rijdt. Het is vooral een leuke stek voor mensen die van klimmen houden. Je kunt via stenen wenteltrappen alle vier de wachttorens bekijken. Wij hadden het hier na 1,5^e toren echter wel gezien.

Arques is een kleine gemeente met 199 inwoners. Leuk om te vermelden is dat in het dorp een man heeft gewoond, genaamd Déodat Rocher, die tussen 1925 en 1936 de functie van burgemeester vervulde. Hij was voorzitter en lid van Katharistische stichtingen, oprichter van een tijdschrift en publiceerde als historicus veel informatie over de Katharen. Hij overleed in 1978, kort na zijn 100^ste verjaardag. Het is een bijzondere man geweest die bijdroeg aan belangrijke onderzoeken, maar tevens mythen rondom de Katharen levendig maakte. Zijn huis fungeert nu als museum, maar het was helaas gesloten.

De huidige Sint Anna kerk van het dorp, was voor de Revolutie gewijd aan Johannes de Doper, is gebouwd in de vorm van een Latijns kruis en bevat een familiewapen van de Voisins, de oorspronkelijke bewoners van de Donjon.

Geïntrigeerd door de berg van Bugarach, wees mijn man mij op een berg waar hij als kind eens met zijn vader was geweest, de berg van Montserrat in Catalonië.

Een snelle zoektocht op het web (wat is dat toch handig!) verduidelijkt direct dat er ook aan de berg Montserrat mysterieuze verhalen kleven. Volgens een legende zou de Maagd Maria in de heilige grot Santa Cova verschenen zijn en zouden pastoors op vier opeenvolgende zaterdagen een licht hebben zien neerdalen uit de hemel. Aan de oostzijde van de berg staat het Monastir de Monsterrat, een klooster met een bibliotheek van 300.000 werken. In het museumdeel bevinden zich ook schatten uit het oude Egypte.

In 880 werd er in een grot een mariabeeld gevonden door herdersjongens. Het beeld werd bekend onder de naam La moreneta (=de bruine), omdat het een zwarte Madonna betrof. Opvallend is het dat er in Rennes-le-Château een bruine Asmodeus staat (een replica) en er hier een replica van die bruine Madonna staat.

In 1940 vertrok er onder leiding van Himmler een expeditie naar Montserrat, om daar te graven en te zoeken naar de heilige graal. Hieruit valt eigenlijk te concluderen dat de Duitsers om de e.o.a. reden in bergen zochten naar de graal (o.a. Bugarach, Montserrat, de Himalaya).

Verschillende bronnen melden dat er op deze berg diverse kluizenaars hebben gewoond. In Wolfram von Eschenbach’s vertelling, wordt gesproken over Munsalvaesche (mons salvations). Monniken van Montserrat beweerden dat het in het verhaal om hun monistir ging.

Net zoals bij de berg van Bugarach worden ook hier regelmatig ufo’s waargenomen. De pic de Bugarach en Montserrat liggen niet veel langer dan een uur rijden van elkaar vandaan. Als we ooit weer die kant op gaan, wil ik deze berg graag bezoeken.