Kip en Kool

yang

Zoals ik eerder heb geschreven, heeft mijn kip Yang een hersenbloeding gehad. Ze lijkt iets aan de beterende hand te zijn, al blijft het een “kipje van de dag” en heb ik gelezen dat de enkele kip die bij een eigenaar de kans krijgt om te genezen, als de schade niet dodelijk is, gemiddeld minimaal drie maanden nodig heeft om te herstellen. Inmiddels eet Yang zelf en gaat ze als het weer dat toelaat even naar buiten om een frisse snavel te halen. Dit ook tot grote blijdschap van haar stokoude vriendin, Mevrouw de Bruin, die haar steeds begroet met vriendelijke geluidjes en haar daarna met gekakel een update geeft van dat wat ze gemist heeft. Kippen zijn net nieuwsgierige mensen, want de buren in de andere ren, Kroel en Yin, houden nauwlettend in de gaten wat er allemaal gebeurt in het andere hok. Schaamteloos gegluur 🙂

Gisteren had ik onder andere een Griekse salade gemaakt met witte kool. Een deel van de kool had ik geraspt voor de kippen en ik gaf het ze ’s avonds als een extraatje. Buiten werd ik nogal raar aangekeken door Kroel, Yin en Mevrouw de Bruin. Met name de brutale Kroel liet me goed merken dat ze van die rauwe kool niet gediend was en dat ze eigenlijk iets lekkerders had verwacht. De kool viel dus tegen en werd niet gegeten.

Yang kreeg een bakje met kool in de hondenbench binnen. Ik blijf haar steeds van alles geven, al houdt ze het voornamelijk bij graan en lijkt ze iets grotere stukjes groenten nog niet goed zelfstandig te kunnen eten. Tot mijn verbazing bleek vandaag dat de kool buiten niet was aangeraakt, maar dat Yang binnen haar bakje helemaal leeggegeten had. Vanochtend at Yang buiten ook alle kool op die Mevrouw de Bruin onaangeroerd had laten liggen.

Het valt me vaker op dat dieren vaak precies (w)eten wat ze nodig hebben. Daar waar Yang vorig jaar toen ze een soort baarmoederontsteking had, als een gek afvloog op kidney beans uit blik (dat moet per sé uit blik, omdat de droge bonen giftige stoffen bevatten), deed ze dat toen om haar hormonen goed te regeluren en haar bloed te zuiveren. In Nederland noemen we deze bonen nierbonen en dat komt omdat ze op een nier lijken. Vanuit de signatuurleer van het plantenrijk, is het bekend dat planten en vruchten gezond zijn voor datgene waar ze op lijken. Kidney bonen zijn dus goed voor de nieren en het bloed, net zoals walnoten je hersenen voeden, de blaadjes van Sint-Janskruid (waarvan de olieklieren op huidporiën lijken) hebben een gunstige uitwerking op huidkwalen en longkruidbladeren met de witte vlekken, die lijken op opgehoest slijm, werken uitstekend bij longklachten. Je kunt het zelf aan de uiterlijke kenmerken van de meeste vruchten goed zien. Zo krijg je van perziken een zachte huid, helpen bietjes je bloed gezond te houden, is bamboe heilzaam voor de wervels en mag je zelf invullen waar b.v. asperges goed voor zijn… 😉

In mijn voormalige praktijk voor alternatieve diergeneeswijzen heb ik heel wat dieren kunnen genezen met onder andere kruiden. De kruidenstudies die ik deed, hebben me veel bijgebracht over de medicinale werking van het plantenrijk, maar het blijft voor mij het meest interessant om te zien wat zieke dieren zelf verkiezen. Zij beschikken immers over een instinct dat wij grotendeels verloren zijn, maar hun keuze kan daardoor ook vaak veel zeggen over wat ze mankeren. Indertijd heb ik daar ook verschillende experimenten mee gedaan, vooral met paarden, die onder andere met een geurtherapie die ik toepaste, vrij direct konden laten merken wat er fysiek of emotioneel mis was.

Kolen bevatten veel vitamine C, vitamine K en kankerremmende stoffen. Yang kiest waarschijnlijk voor witte kool omdat ze niet goed kan lopen en deze kool goed helpt bij reumatische klachten en waterzucht bij de enkels. Het kauwen op rauwe koolbladeren helpt tegen hoofdpijn en qua signatuurleer hebben kolen een helende werking op alles wat met het hoofd te maken heeft. Dat een kip dus voor kool kiest na een hersenbloeding is allerminst vreemd.
Verder helpt witte kool tegen hart- en vaatziekten en bovendien bevatten de bladeren thiocyanaat dat een antibiotische werking heeft. Het is apart om te zien dat Yang weet wat Hippocrates ook ontdekte, namelijk dat kool een medicijn is tegen diverse ziekten. Juist omdat de andere kippen het niet eten, lijkt Yang te beseffen dat het voor haar een medicament is.

Kippen zijn hartstikke slim. Een kippenleven blijkt echter voor velen niets waard te zijn en men vindt het dan ook vaak grappig hoe ik met mijn kippen omga. Als ik denk aan kip en kidney bonen of kool, denk ik niet aan een maaltje waarvan een dode kip deel uitmaakt, maar glijden mijn gedachten naar de mogelijkheden van deze groenten om kippen juist weer gezond te maken. En hoe fijn zou het zijn als Yang nog een paar jaar kan genieten van haar leven?
Hieronder drie foto’s. Het vervolg kun je hier lezen.

Yang, die nog steeds niet goed loopt, gaat een paar uur per dag naar buiten
yangetje1

De stokoude Mevrouw de Bruin
Yangetje2

Kroel en Yin die gluren naar de buren
Yangetje3

Dit bericht is geplaatst in Onze dieren, Schrijfsels. Bookmark de permalink.

Geef een reactie