Hoe je een kip met een hersenbloeding kunt genezen…

Animals are like little angels sent to earth to teach us how to love. – Whitney Mandel

yangbovenaan

Een kip kan van alles mankeren en als een kip ineens niet meer kan lopen, dan kan dat diverse oorzaken hebben. Een ontsteking, bacterie in het evenwichtsorgaan of een verkoudheid om maar eens wat voorbeelden te noemen. Ook kan er inwendig iets helemaal niet in orde zijn, zo geeft b.v. een inwendige ontsteking die te vergelijken is met een baarmoederontsteking vergelijkbare symptomen. Verder kan kreupelheid ook ontstaan door b.v. kalkpoten of een valpartij, maar ook een verlamming kan een dier kwellen, meestal weer als een onderliggend symptoom van iets anders. Of een aandoening zoals een hersenbloeding daadwerkelijk een rol speelt is niet zo makkelijk te herkennen bij een kip. Kippenhouders gaan er dan ook meestal vanuit dat een kip die ziek is en niet meer loopt niet geneest en draaien zo’n dier de nek om of laten het dier een spuitje geven. Sommigen kijken het een tijdje aan zonder iets te ondernemen, met tot gevolg dat zo’n kip dan langzaam wegteert. Wie wel met een kip naar de dierenarts gaat, krijgt meestal antibiotica mee als er een ziekte herkend wordt, maar ook vaak als de symptomen niet herkend worden. Een gevolg kan in beide gevallen zijn dat het dier alsnog binnen enkele dagen sterft, omdat kippen vaak heel slecht reageren op antibiotica en dan andere noodzakelijke zorg ontberen. Te vaak lees ik dat kippen het “niet halen”. Hieronder beschrijf ik wat je kunt doen als een kip een hersenbloeding heeft gehad. Alle info is gebaseerd op mijn ervaring. Vanwege mijn natuurgeneeskundige achtergrond heb ik uitsluitend natuurgeneesmiddelen benut.

Ik herkende de hersenbloeding aan de volgende symptomen:
– De kip was ineens niet in orde.
– Had één poot die ze introk en waarmee ze een vuist maakte.
– Ze kon niet meer lopen.
– Toen ze in beginsel na dwangvoeding zelf begon te eten, at ze een aantal dagen met een scheve kop.
– De kip toonde zich algemeen ziek. (Geen interesse voor voedsel, haar omgeving enz.)
– Mijn vermoeden is dat een hersenbloeding voornamelijk wat oudere kippen treft.

Het eerste wat je het beste kunt doen bij een zieke kip is het dier isoleren van de andere kippen. Dit voorkomt dat als er wel sprake is van een besmettelijke ziekte, er geen andere dieren besmet kunnen worden. Gebruik hiervoor een hondenbench, maak van een doos een huisje en zorg ervoor dat eten en drinken makkelijk toegankelijk zijn voor de kip. Plaats de bench in een overdekte ruimte, zoals een bijkeuken of kamer, waar het niet te warm is, maar ook niet te koud. Als je een koudere ruimte hebt, zet dan wel de bench op een tafel zodat de kip geen last heeft van een koude vloer.

Een kip met een hersenbloeding heeft gemiddeld genomen zo’n drie maanden nodig om te herstellen, vernam ik van reacties die ik op het kippenforum las en die ik privé kreeg van forumleden.

Als je er, voor zover dat mogelijk is, zo goed als zeker van bent dat het een hersenbloeding betreft, kun je de genezing als volgt ondersteunen:
– Begin direct met dwangvoederen, je kunt op dit filmpje zien hoe dat gaat: Youtube filmpje: Het dwangvoederen van een kip. Het betreft hier een filmpje dat ik overigens een jaar geleden eens heb gemaakt. Het dwangvoederen van een kip met een hersenbloeding die niet zelfstandig eet, moet twee keer per dag gebeuren. Geef vooral ook groenten waar veel water in zit, zoals stukjes tomaat, want een zieke kip, drinkt meestal niet goed. Wat heel makkelijk voert zijn kidneybeans uit blik, daarin zitten tevens ontstekingsremmende stoffen.
Voer telkens tot je merkt dat het kropje gevuld raakt en masseer tussendoor steeds de lucht er voorzichtig uit. (De kip laat dan meestal een soort zachtklinkende boer). Kijk ook goed naar je kip, want die geeft zelf ook meestal wel aan wanneer het genoeg is en stop dan meteen.

– Geef de eerste 4 dagen Salisprin, dat is een natuurgeneesmiddel op basis van wilgenbast. Je koopt het in capsules die je moet openen. 1/3e van de inhoud van een capsule is voldoende voor een grote volwassen kip (voor een krielkipje neem je minder). Uit een capsule haal je dus drie porties voor drie dagen. Je hebt 4 porties nodig. Het is een soort aspirine op natuurlijke basis. (Let op, alleen toepassen bij kippen, dieren zoals katten mogen dit absoluut niet hebben.) Het is een poedertje dat je gewoon over je mengsel om te dwangvoederen strooit.

– Geef de eerste 5 dagen ook dagelijks 1 teen knoflook. (Voor een krielkipje iets minder.) De knoflook kun je geperst door de dwangvoeding heen doen of in kleine stukjes snijden en voeren. Knoflook is overigens vanwege de antibiotische werking heilzaam bij allerlei kippenziektes en dus sowieso altijd het proberen waard.

– Daarna blijf je net zo lang doorgaan met dwangvoeren tot de kip weer zelf gaat eten. Voel iedere dag aan het kropje om te checken of de kip goed eet en beslis op basis daarvan of je nog wat extra moet bijvoeren middels dwangvoer. Het zal per kip verschillen, maar Yang deed er ongeveer 2 weken over voordat ze weer wat zelfstandig begon te eten. Ik heb haar daarna nog een week of drie regelmatig wat bijgevoerd.

– Probeer de kip te prikkelen tot eten, door lekkernijtjes neer te zetten. Vaak volstaat een restje van wat je zelf hebt gegeten, b.v. wat aardappeltjes, een beetje spaghetti, gekookte rijst. Je prikkelt een kip vaak extra met iets met een rode kleur, zoals aardbeien, tomaat, paprikastukjes. Zet wat in stukjes gesneden sla neer die je extra drenkt in water, zodat de kip extra vocht binnen blijft krijgen. Heeft je kip een bepaalde voorkeur voor iets, dan heeft dat meestal een reden, zoals je kunt lezen in mijn artikel “Kip en Kool”.

– Net zoals een mens met een hersenbloeding moet een kip ook weer van alles leren. Je kunt de kip helpen door deze wat extra alert te maken op het voer. Zet de kip bij de voerbak en boots met je hand en arm pikkende bewegingen na of smeer een stukje van iets lekkers op de snavelpunt. Zodra het beter gaat, helpt het de kip bij een andere kip te plaatsen, je zult zien dat de kip dan makkelijk de andere kip nadoet en gaat eten. Doe dit altijd onder toezicht, want kippen zijn niet altijd even vriendelijk voor een zieke soortgenoot. Mijn Yang leeft samen met Mevrouw de Bruin en dat is een ouder en zeer tolerant kipje, waar we dus fijn gebruik van konden maken.

– Komt er een tijdelijke terugval na een periode van verbetering, herhaal dan de salisprin en de knoflook.

– Ook een kip met een hersenbloeding moet opnieuw leren te lopen. Als er genoeg interesse is voor het voedsel en de kip tussendoor naar buiten kan, strooi dan wat graan in een baan en leg op zo’n graanpaadje extra lekkere dingen. De kip gaat dan automatisch wat oefenen met lopen. Afhankelijk van de band die je met je kip hebt, kun je ook de loopbewegingen wat oefenen met de poten en zo je kip een beetje fysiotherapie geven.

– Probeer de kip als het weer dat toelaat weer lekker kip te laten zijn, door dagelijks het dier een frisse snavel te gunnen. Als soortgenoten de kip gewoon accepteren, is het natuurlijk voor de kip erg fijn om een paar uurtjes met soortgenoten te laten doorbrengen. Pas wel op, want een kip die nog niet goed loopt, kan niet schuilen bij regen.

– Zodra het beter gaat, kan de kip weer naar buiten en kun je toezicht blijven houden op de vorderingen. Maar houd er wel rekening mee dat het genezingsproces lang is en dus gemiddeld drie maanden in beslag neemt.
Voor Yang, die inmiddels 2,5 maanden verder is, betekende het wel dat we nu een aanpassing hebben gemaakt. Ze had een slaaphuis met een speciaal kippentrapje naar de ingang en heeft nu een lager slaaphuis gekregen met een makkelijker te betreden trapje van stoeptegels. Op die manier kan ze toch weer zelfstandig leven en dagelijks oefenen om weer helemaal kip te worden. Gelukkig hebben we op dit moment een zachte winter die dat ook mogelijk maakt. Je zult zien hoe je kip weer het gedrag van soortgenoten gaat imiteren en langzaam beter wordt.

– Tot slot is het belangrijk om je kip goed te wegen. Je kunt zo in de gaten houden of je kip niet afvalt. Als b.v. blijkt dat je kip, ondanks dwangvoederen toch gewicht verliest, zou er wel eens wat meer of toch iets anders aan de hand kunnen zijn. Als je het gewicht niet weet van je kip, weeg dan een gezonde soortgenoot die er ongeveer hetzelfde uitziet om te ontdekken wat een gangbaar gewicht van je kip zou kunnen zijn. Door in de periode van verbetering steeds de krop te controleren om te zien of je kip goed eet en te checken of het gewicht goed blijft, kun je in ieder geval in de gaten houden of de vorderingen goed verlopen. De ene kip is wat zwaarder dan de andere, een verschil van zo’n 2 ons, hoeft dus niet ernstig te zijn.

Of Yang nog heel oud zal worden, weet ik niet, maar ik heb haar op deze manier in ieder geval een kans daartoe gegeven en we genieten enorm van de vorderingen. Het is ook heerlijk om te zien dat ze nu weer lekker buiten scharrelt, zij het trager, maar net zoals mensen met een hersenbloeding, heeft ook dat nog wat tijd nodig.

Yang, samen met mevrouw de Bruin in het nieuwe slaaphuisje:
blogartikel-yang2

Dit bericht is geplaatst in Algemeen, Onze dieren. Bookmark de permalink.

Geef een reactie