Welkom Vie!


Onderaan staat een filmpje van Vietjes eerste dag bij ons.

Mini’tje verloor in de loop der jaren haar beste vriendinnen, Dana, Csibi en Kira. Natuurlijk is ze bevriend met Barry en Bella, onze Newfoundlanders die inmiddels 10 en 11 zijn, maar dat zijn toch meer een opa en oma die graag samen liggen en niet meer zo beweeglijk zijn. Mini werd dus een beetje eenzaam. We besloten daarom gisteren dat Mini vandaag een vriendinnetje mocht uitzoeken bij dierenasiel Canina in Essen.

Canina is een geweldig asiel, waar de dieren allemaal zeer goed verzorgd worden. De katten hebben er eigen huiskamertjes, de honden lopen grotendeels los rond op het terrein of verblijven met meerdere dieren bij elkaar in grote rennen met nachtverblijven. En wat een aardige mensen werken er, met veel kennis van honden. De vele vrijwilligers zorgen ervoor dat de dieren dagelijks fijne wandelingen krijgen. Een asiel waar andere asielen een voorbeeld aan mogen nemen.
Grappig om te zien hoe Mini, toch niet zo’n zelfverzekerd hondje van nature, het hele asiel door banjerde en kennismaakte met allerlei honden. Het klikte meteen met een hondje genaamd Rip, zo genoemd omdat ze op papier dood was verklaard. (Rest In Peace). Rip moest dus een Vie (=leven) worden en daarom hebben we haar Vietje gedoopt. Vietje was meteen al helemaal nieuwsgierig naar Mini. Ze hebben samen op een veldje uitgebreider kennisgemaakt en dat ging hartstikke goed.

Vie heeft 9 jaar lang als een fokteefje bij een broodfokkerij gezeten. Op zulke plekken worden de dieren ernstig verwaarloosd en in dit geval had dat geleid tot een ontruiming waardoor ze in het asiel belandde. Dat ze een fokteefje is geweest, is goed te zien. Haar ruggetje is iets doorgezakt en haar tepels slepen haast over de grond. Bijna alle honden van deze inbeslagname hadden al een plekje gevonden, maar zij was één van de achtergebleven oudjes. Het past mooi qua leeftijd, want Vie is 9 en Mini is 10. Bovendien zijn ze een beetje van hetzelfde formaat en ook Mini is via een broodfokkerij in het asiel beland, dus qua achtergrond kunnen ze elkaar ook een pootje geven.

In de auto kropen ze meteen al tegen elkaar aan. Van begin af aan dus al onafscheidelijk. Vie heeft nog nooit een huis gezien en moet nog alles leren. Alles is nieuw en onbekend, van een bank, tafel tot televisie.
Ze heeft kennisgemaakt Barry, Bella, de katten en de kippen en dat ging allemaal hartstikke goed. Hondentaal spreekt ze als de beste, mensen zijn nog een beetje eng, maar ze maakt met de minuut voorwaartse stapjes. Erg mooi om haar nieuwsgierigheid te zien en te genieten van de gezelligheid die ze brengt. Toen ze door de tuin rende, leek ze gewoon te lachen. Vietje heeft nu een fijn thuis en Mini weer een vriendin. Al vindt Vie de katten en de Newfoundlanders ook zeer interessant 😉 Win-Win zullen we maar zeggen :)
Hieronder een filmpje van haar eerste momenten bij ons:

This entry was posted in Nieuwsberichten, Onze dieren, Opvangdieren. Bookmark the permalink.

Geef een reactie