Goede reis lieve Barry

barry goede reis

Het zat er al een tijdje aan te komen… Je liep niet meer zo goed met je strammer wordende botjes en je was ook al extreem oud voor een Newfoundlander, want je was net de 13 gepasseerd… En dan gebeurt het toch ineens en lukte het allemaal gewoon niet meer. Een hartaanval, een attack, draaiende oogjes en niet meer kunnen. Plotsklaps gebeurde dit alles tegelijk. Het moment dat jouw einde was aangebroken, werd daardoor wel meteen pijnlijk duidelijk, niet alleen voor ons maar ook voor jou. En alles is vredig gegaan, dankzij een ontzettend lieve Franse dierenarts die meteen voor je klaarstond en die ons vertelde dat ze nog niet eerder een hond van jouw ras met zo’n hoge leeftijd had gezien. Ze nam uitgebreid de tijd om jou op een waardige manier naar je nieuwe voortbestaan te leiden.

En terwijl onze tranen vloeiden, schoten er gedachten over jouw voorbije leven aan ons voorbij. Het moment waarop je bij ons kwam, agressief en onhandelbaar omdat je drie jaar had doorgebracht in een afgesloten tuin. En we dachten aan de veranderingen die je ondergaan had en hoe je een goede vriend van ons bent geworden. Het is ook mooi geweest dat je onze emigratie hebt meegemaakt en toch nog fijn anderhalf jaar in Frankrijk hebt kunnen genieten, waarbij je vooral het stokbrood erg kon waarderen, want dat wilde je iedere dag zo graag meermaals hebben.

Het afscheid gaan we zo snel mogelijk vergeten, door te denken aan de mooie herinneringen die je achterliet. Je hebt een fijn leven gehad, in goede gezondheid en met gezelligheid van je dierenvriendjes en ons om je heen. Je hebt kunnen veranderen, groeien, leren en oud mogen worden. Ondanks je slechte levensstart, heb je daarna een voorbeeldig hondenleven geleid en veranderde je van een Barbaar-Barry in een lieve Barry-Beer. Je had duidelijk je voorkeuren voor wie je wel en niet mocht, maar het is fijn dat er ook Franse buren waren die vandaag schreven:  Nous sommes triste pour votre gentil chien et partageons votre peine avec émotion. Je maakte in sommige mensen toch iets los met je verschijning en manier van doen, vooral omdat je door je leeftijd hier in Frankrijk een Grand-Père Barry werd en je gedroeg als een vriendelijke opa voor de kleine hondjes Vie en Mini, op goede voet stond met de katten en zelfs met voor jou minder bekende mensen die een andere taal spraken.

Goede reis, lieverdje, we zien elkaar wel weer terug en doe van ons de groetjes aan alle schatjes die je daarboven treft.  Veel licht op jouw pad gewenst en we hopen dat het Franse Fête de la Victoire dat hier vandaag gevierd wordt, voor jou ook een overwinning mag zijn.

 

Dit bericht is geplaatst in Algemeen, Onze dieren. Bookmark de permalink.

Geef een reactie