De Basiliek van het Heilig Bloed (Brugge)

Afgelopen maandag zijn we een dagje naar Brugge geweest. Lekker weer eens foto’s maken en nadien bewerken.

We bezochten de Basiliek van het Heilig Bloed. Deze dubbelkapel bestaat uit een gotische bovenkapel en de kleinere Sint Basiliuskapel, gewijd aan de Heilige Basilius. Het verhaal gaat dat tijdens de kruistocht naar Jeruzalem er bloed van Jezus is veilig gesteld dat in Brugge terechtgekomen is. Dit bloed hebben we gezien, het wordt enkele keren per dag getoond.

Jaarlijks wordt het Heilige Bloed door de stad gedragen. Een processie die al sinds 1291 plaatsvindt.

De kerk bevat (in tegenstelling tot veel andere kerken) veel symbolen van vrouwelijkheid, prominenten staan allen afgebeeld met hun partners. Een duidelijke rol is ook weggelegd voor Maria Magdalena. Immer verhult ze haar geheim dat zich redelijk makkelijk laat raden. Buiten is ze ook verstopt op één van de gebouwen, maar ik zal niet verklappen waar 🙂

De Pelikaan staat er op allerlei locaties afgebeeld. Het is een symbool van ware moederliefde. In de oudheid geloofde men dat pelikanen hun dode jongen weer tot leven konden wekken. Bij voedselschaarste zou de pelikaan de eigen keelzak kapotprikken met de snavel en haar jongen voeden met bloed en halfverteerd voedsel. Sommige pelikaansoorten hebben een rode vlek op hun krop en keelzak gedurende de broedtijd die lijkt op een bloedende wond. Het is een symbool dat kenmerkend is voor het vroege Christendom.

Op het behang is de pelikaan weer te vinden, vergezeld van het PX-symbool, dat staat voor Chi Rho en verwijst naar Christus. De duiven zijn erg speciaal, ze staan onder andere symbool voor liefde en voor de Heilige Geest, maar juist omdat de duiven als een paartje zijn afgebeeld, drinkend vanaf de rand van een kelk of beker, betreft het hier tevens een verwijzing naar de dood, geboorte, hergeboorte en zuivering. Het symbool is als een echo van een ver verleden en kende men al in het vroege Christendom, maar afgebeeld op deze wijze “als een tweetal” kent men het ook als een religieus symbool binnen andere culturen en religies. De grote kerk bevat veel verwijzingen naar Agnus Dei, het Lam God’s. Op schilderingen, beelden, maar ook op het behang is het lam te vinden en draagt het lam een witte vlag met een rood kruis.

De kerk heeft een bijzondere preekstoel. Naar ik aanneem betekent de tekst zoiets als “verborgen land” en is de vogel in de nok een duif die staat voor de Heilige Geest. De bovenzijde die lijkt op een ufo heeft 12 spaken. Omdat de kerk veel Oosterse invloeden kent, vermoed ik dat dit is afgeleid van het twaalfvoudige keten zoals men dat binnen het Boeddhisme kent als de “Pratītya-samutpāda” (De lering van het afhankelijk ontstaan), vaak afgebeeld als een wiel met 12 spaken.

Leuk om ook de merletten hier zo veel te zien. Dit zijn heraldieke fabeldieren, afgebeeld zonder snavel en poten. Volgens een overlevering mochten deze uitsluitend op familiewapens afgebeeld worden als ridders van een familie hadden deelgenomen aan een kruistocht. Een merlet(te) werd dan bijvoorbeeld toegekend door een graaf aan een ridder. Ze zijn te zien op de gebrandschilderde ramen en op familiewapens die afgebeeld staan op schilderijen.

De kleine kapel is soberder, maar desalniettemin toch heel bijzonder.

Een mooi beeld van Jezus waar veel mensen kaarsen aansteken.

Uiteraard wilde ik zelf even op de foto met de oude beschermers van het reliek (Het Heilige Bloed). Kort na 1400 werd de Edele Confrérie van het Heilig Bloed gesticht en dit genootschap bestaat nog steeds en bestaat nog immer uit 31 leden. Wie goed telt, ziet er 32 staan, maar dat komt omdat de voorzitter er twee keer op staat. Het schilderij, dat een tweeluik is, dateert van 1556,

Kijk ook eens op de pagina van Le Petit Ermite, een vakantieplek in hartje Katharenland in de Franse Pyreneeën: 

banner-stilstaand

Dit bericht is geplaatst in Algemeen, Fotografie, Inspiratie, Spiritueel. Bookmark de permalink.

Geef een antwoord