Goede reis, lieve Mini

Mini, lief klein Mini’tje… En ineens ben je er dan niet meer.
Geheel onverwachts uit ons leven geglipt en opa Barry achterna gegaan.
Je kreeg plotsklaps een heleboel epileptische aanvalletjes achterelkaar, zelfs in de auto naar de dierenarts bleef dat doorgaan. De dierenarts liep ons al tegemoet toen we parkeerden. Een hersentumor, concludeerde ze meteen, toen ze jouw verschijnselen waarnam. Ze heeft jouw lijden snel verkort op een respectvolle manier.
Maar wat gaan we je ontzettend missen…
Ook al jouw dierenvriendjes hebben verdriet.
En wat gaat vooral jouw beste vriendinnetje Vie je missen.

Ik weet nog hoe je bij ons kwam. Je had bloedarmoede door de hoeveelheid vlooien en je was ook heel erg bang. Je zou een puppy zijn volgens het asiel, maar we zagen meteen al dat dat niet klopte. Het was een fout asiel waar honden niet goed verzorgd werden. Ik deed mijn beklag bij dierenorganisaties en later is dat asiel met nare berichten in het nieuws gekomen. Inmiddels heeft deze asielhoudster een dieren houdverbod.

Al op je eerste dag bij ons heb ik je uitgebreid gewassen en ontvlooid. Ik had nog nooit zoveel vlooien bij elkaar gezien als dat er op jouw kleine lijfje liepen. Je veranderde meteen van kleur, van bruin naar blond. We zijn daarna meteen met je naar de dierenarts gereden, omdat we zagen dat je als gevolg van alle vlooienbeten bloedarmoede had. De dierenarts die jou behandelde, schatte dat je een jaar of drie was. Volgens hem had dat met die vlooien niet lang meer moeten duren, want dan had je het niet gered. En terwijl jij je ontpopte tot een vrolijk hondje, deed zich een tweede voorval voor dat levensbedreigend was. Dat was op een moment waarop Jean en ik na lange tijd weer een keertje op vakantie waren gegaan en voor de diertjes oppas hadden geregeld. Jij werd op dat moment ernstig ziek, waardoor we meteen terug naar huis zijn gereden. Het was kantje boord, maar je had het wonderwel gered, dankzij doortastend optreden van Natascha. Dat moment zullen we ook nooit vergeten.

Je was altijd een vrolijke noot in huis. Spelen op het strand, happen in de sneeuw, racen door de tuin… Jij hebt vooral een heel gezellig leven gehad waarin je genoot van je contacten met je vriendinnen. Hier in Frankrijk vond je het ook zo fijn. Gisteravond hebben we nog een mooie wandeling gemaakt en was er nog niets merkbaar van wat er vandaag is gebeurd. Het is onwezenlijk als een afscheid zo snel verloopt. Op papier ben je dertien jaar geworden, maar waarschijnlijk moeten we daar dus twee of drie jaar bij optellen. Doe al je lieve vriendinnen daarboven de groeten van ons, want er zullen er vast een paar zijn die jou daar staan op te wachten om je te verwelkomen. Je was zo intens geliefd. Dag kleine kabouter xxx

Dit bericht is geplaatst in Onze dieren. Bookmark de permalink.

Geef een reactie