Vaarwel, Snoezepoes


Op 27 juli 2010 werd je gevonden door Freddy en Georgette in een afgelegen gebied in Zeeuws-Vlaanderen. Je was toen naar schatting 8 maanden oud en was er niet zo best aan toe. Je was ondervoed, uitgedroogd, had kittens gekregen die nergens te vinden waren en waarschijnlijk was je dus moedwillig gedumpt in de afgelegen polders. Bij Freddy en Georgette klikte je niet zo lekker met de daar aanwezige katten en toen wij je hebben geadopteerd, bleek je een echte hondenkat te zijn. Altijd was je in de buurt van de honden te vinden. Meestal lag je tegen een hond aan. We zullen je altijd herinneren als de poes die meer van honden dan van katten hield.

De start van je leven is niet zo best geweest. Dat bewees al het feit dat je melktandjes bleef houden en je niet al je volwassen tanden kreeg. Ook had je nogal makkelijk last van ziektes en ongemakjes. En vandaag, 27-12-2019, is je leventje helaas voorbij en is een kwaadaardige nierkanker in je beide nieren je fataal geworden.

Het is verdrietig voor ons allemaal. Je vriendinnetje Pluis is radeloos, Djippy kan het niet begrijpen, de hondjes zijn gestrest en wij in tranen. Je was altijd zo lief, zo gezellig, zo aanwezig.

Als er eentje van de dieren is die het meest genoten heeft van onze emigratie naar Frankrijk, dan was jij het. Je had hier overal vrienden gemaakt waar je regelmatig op visite ging. Jouw dagen waren daardoor gevuld met drukte en iedereen in de straat kende jou als de vriendelijke Chat Rouge. Overal liep je naar binnen en iedereen vond het leuk als je bij ze op bezoek kwam. Je had ook vriendschap gesloten met zwerfkater Djippy. Je had zo een heel eigen leventje vormgegeven vol met vaste ritueeltjes. Wat gaan we dát én vooral jou vreselijk missen!

Dit bericht is geplaatst in Onze dieren. Bookmark de permalink.

Geef een reactie